| "öptüm güneş görmeyen yerlerinden." |
Güldü kendi yalanına. Çok gülerdi, hep gülerdi. Hep yalan söylerdi.
Giderdi her gün, her saat, her saniye.
Ağlardım onu yitirdikçe.
Canım acıyor, acısın. Ama o acımayacak demişti.
Sen yalancısın, bunu bilmeliydim.
Ben ise sana inanan bir aptalım.
Şimdi ise öylece yok olmamız gerekiyor.
Dudaklarının tadını bilmiyormuşum gibi.
Gecelerce kokunla uyumamışım gibi.
Biliyor musun? Ağlatacak seni tüm yaşanmamışlıklar.
Ben ise hala seni yaşıyor olacağım.
Ruhuma yayılacaksın bir süre daha, zehir gibi.
Sonra mı? Öldüreceksin yine onlarca kez.
Alışmaya alışacağım ölürken.
Ama asla yok olmayacağım.
En çok da bu yakacak canımı.
(balbocegii gönderdi)

Bu kadar kolay olmamalı insanlar için boş vaatler vermek. Ben gözlerine sonsuz güvenle ve sevgiyle bakıyorsam eğer; bana “sen çok farklısın, seni hiç bırakmayacağım” dediğinde içimde bi’şeyler uçuyorsa, iki gün sonra beni bırakmamalısın mesela. Hayır hayır, seni böyle kıskanıyorken bana “kimseyle konuşmuyorum zaten ” diyip, gidip bensiz herkesle her boku yememelisin. Yapmamalısın bunu. Yapamamalısın.Gözlerimin içine bakarak yalan söylememelisin, söyleyememelisin. Başkaları önemli olmamalı senin için, eğer “Sana aşığım” diyebiliyorsan bana; başkalarının bir yerlerinde dört dönmemelisin beni yoksayıp. Varlığım içini ürpertmeli senin, davranışlarını ona göre belirlemelisin. Belli bir saygı çerçevesindeysek eğer, belli bir yakınlık varsa aramızda, bu kadar kolay yoksaymamalısın “hayatını”.
Yoksa giderim.
Çünkü ben, yalancılardan öyle usandım ki; gözünün yaşına bakmam, arkamı dönmeden giderim yanından.
Güçlüyüm.
Sen bilmiyorsun ama öyle güçlüyüm işte.
Dudaklarından öptüm ve ellerini tuttum
Yatağını ve rüyalarını paylaştım
Seni iyi biliyorum, kokunu iyi biliyorum
Sana bağlandım.
Çok Kötüyüm bebeğim çok kötü .
Söyleyecek çok şeyim var demiştim.
Haklıydın, sen hep bana zarar verdin.
Peki ama aşk ne zamandan beri zarar verir olmuştu insanlara?
Hem madem zararlı bunca insan neden yaşamak için o kadar çırpınıp duruyor etrafta?
Birileri kalan sağları uyarmalı. Filmlerde böyle anlatmıyorlar.
Keşke daha az anı biriktirseydik beraber, böylece gözlerim de daha az dolardı.
“Biliyor musun çıtır çıtır kırdılar beni. Artık ne olursam olayım, asla eski ben olamayacağım. Gördüğü kötülüklerden sonra, eskisi gibi bakamayacak kadar değişti gözlerim. Tenimin dokusu değişti. Ve asıl tuhafı, ellerim yaşlandı bak!”
“Unutmanın acısı, ayrılığın acısından farklı. Ayrılık hüzne yakın, unutmak kasvete. Yani birini er geç unutmaya mahkûm olduğunu bilmenin kasvetinden bahsediyorum. Birini yavaş yavaş unuttuğunun bilincine vardığın anların sıkıntısından bahsediyorum. O kişinin parça parça silinip alakasız hatıraların arasına karışmasından bahsediyorum. Belki de neden bahsettiğimi bilmiyorum, sadece üzülüyorum, vasıfsız keder.
@1 yorumla 10 saat önceSen benim hikayemin kahramanı, hayatımın anlamı, herşeyim olmuşsun. Gidersen de zaten kafanı kırarım. İyi ki benimlesin; iyi ki benimsin.
(Kaynak: balbocegii)
@6 yorumla 1 gün önceYatağın içinde dizlerini karnına çekip
soruyorsun ya ‘neden’ diye…
Sevmedi işte amın feryadı, sevememiş ağzını siktiğimin çocuğu…
Diyemiyorsun, terbiyen izin vermiyor..
(damlasakizlivanilya gönderdi)
@161 yorumla 1 gün önceBiz bir gün yeniden olacağız,biliyorum. Karşı karşıya geleceğiz, ikimizden biri adım atacak. En çok özleyen ben olduğum için ilk ben sarılacağım sana. Hiçbir şey demene izin vermeyeceğim, ikimizin de gözleri dolacak. Hayatına kimler geldi, gitti diye düşüneceğim önce.. Tenine kimler dokunda diye üzüleceğim sonra da. En başta söz vermiştik çünkü sen gitmeyecektin, eğer gitmeye kalkışırsan da ben izin vermeyecektim. Buna rağmen ne ben kal diyebildim, ne sen kalabildin. Belki bekledin, yalvarmamı istedin.. Gitme dememi bekledin. Ama bir insan kafasından bir kere gitmeyi geçirdiyse aşk kalmış mıdır? Sen söyle..
Sonra oturacağız belki bir banka, belki de kaldırım taşına. Anlatacağım sana.. Senden sonra ne kadar ağladığımı, senden sonra kimlere tutunmaya çalıştığımı. Seni nası özlediğimi, seni her gün nasıl takip ettiğimi. Her şeyi anlatacağım sana. Sonra sen konuşacaksın. Neden gittiğini, bensiz neler yaptığını, özlediğini hatta aramak istediğini fakat gurur yaptığını söyleyeceksin. Aklının hep bende olduğunu söyleyeceksin sonrada. Bugünü hevesle beklediğimi fark edeceksin gözlerimde ki ışıktan, anlayacaksın sana nasıl aşık olduğumu..
Biz birbirimizin olacağız o gün. Tenimiz, vücudumuz bir olacak. Söz vermeyeceğiz, çünkü biliyoruz ayrı kalamayız biz. Çekim gücü var aramızda sevgilim.
”Ama lütfen bir daha gidersen kimse olmasın. Hayatında başkasının olmasına dayanamıyorum. Sanki o zaman gelmeyeceksin gibi hissediyorum. Sana dokunan biri, beni yakıyor.. Derimde ki gözenekleri tek tek ateşe vermek gibi can yakıcı bir şey bu. Anlamazsın sen. Git. Gerekirse uzun zaman gelme, ama nolur kimseye gitme. Dokunma, öpme. O zaman eriyorum ben” diyeceğim sana.
Güleceksin. Saçmalama bir daha gider miyim diyeceksin. Tabi ki bende inanacağım. Bu sefer son, artık benimsin diye düşüneceğim. Ama öyle olmayacak. Sen yine gideceksin. Bende biraz mola verip yoluna devam edeceksin. İstikametin benmişim gibi dursa da, sadece mola yeriyim hayatında. Böyle devam edecek işte hayatım. Sen geleceksin, gideceksin. Tıpkı bir kısır döngü sevgilim. Hiç vazgeçmeden başkasıyla oluşunu izleyeceğim, dokunmanı.. Bir başkasına. Ama seni hep bekleyeceğim.. Her gelişinde bu son diyeceğim, kendi sonumu kendi ellerimle önüme koyacağım.
Son kez özlüyorum seni. Gözlerimi kapatıyorum. Birlikte olduğumuz anlar geçiyor gözlerimin önünden. Bir daha hiç özlemeyecek gibi dökülüyor gözyaşlarım. Gözyaşı.. Sana dair olan her şey şimdi yastığın üzerindeki küçük bir nemlilikten ibaret..
Yanımda olmanı,senin için akıttığım her gözyaşında kendini görmeni, içlerinde sana dair kurduğum hayallerin nasıl bir damla içinde boğulduğunu göstermek isterdim.
Ama en çok neyden korkuyorum biliyor musun? Bana kurduğun cümleleri başkasına kurmandan, birlikte dinlediğimiz şarkılarını başka birisiyle dinlemenden,başkalarıyla hayal kurmandan. Parmaklarımı dans ettirdiğim saçlarının arasında başkasının elinin olmasına nasıl katlanmamı bekliyorsun!
Ben hala seni düşünüyorum işte. Kaç zaman geçti,hala kireç tutmuş çaydanlık gibi seni düşünüyorum. Biraz kızgınım,biraz kırgın. Ama hala senden vazgeçemedim. Aradan geçen zaman belki aramızdakiler zayıflattı ama koparamadı. Kopamadım senden anla işte! Yapamıyorum sensiz! Duy sessizliklerimdeki çığlığı! Duy ve gel. “Yanındayım.” de. İnandır beni bu yalana.
Pazartesi günlerimin güzel geçmesini sağlayan insan,sence de fazla beklemedin mi geri dönmek için?
(balbocegii gönderdi)